Vebego kijkt naar wat mensen wél kunnen, binnen én buiten ons werk. Daarom steunen we mensen die inspireren. Mensen die, vanuit dezelfde mentaliteit, laten zien dat er zo veel meer mogelijk is dan je soms denkt. Eén van die mensen is para-atleet Zara Temmink, die met hulp van Vebego regelrecht op haar doelen af rent.
Zara Temmink (2004) is para-atlete op wereldniveau. Door de Retinitis Pigmentosa waarmee ze werd geboren, ziet ze minder dan 15%. Maar dat weerhoudt haar niet van haar doelen in de sport, sterker nog: die zet ze zo hoog mogelijk in. “Ik wil alles behalen wat er te behalen valt binnen de sport.”
Zara werkt dan ook zo hard als ze kan om die droom waar te maken. Momenteel traint ze voor het Wereldkampioenschap in Oezbekistan, dat in juni 2027 plaats zal vinden. Een goede positionering daarin helpt haar weer verder naar de volgende mijlpaal: De Paralympische Spelen in Los Angeles in het jaar daarna.
Zara’s ouders ontdekten haar aandoening toen ze 4 jaar oud was. Zara: “Tot dat moment dachten ze volgens mij gewoon dat ik een lomp kind was, haha. Ik liep overal tegenaan. Maar ik was ook extreem bang in het donker en voelde met mijn vingers over de vloer om een gevallen potlood op te rapen. Toen ze met me naar het ziekenhuis gingen, kregen we daar de diagnose: Retinitis Pigmentosa.”
Inmiddels is het gezin goed ingespeeld op de situatie van Zara. “Het valt eigenlijk wel mee met hoeveel daarvoor nodig is. Wel hebben we bijvoorbeeld een lichtplan; de lamp in de gang gaat vanzelf aan. En er liggen nooit spullen op de trap. Maar buiten dat leiden we eigenlijk een heel normaal leven.”
‘Sinds kort loop ik met een guide. Dat gaat echt supergoed!’
Tot voor kort beoefende Zara ook haar sport zonder hulpmiddelen: “In de parasport heb je verschillende klassen op het gebied van slechtzienden: T11, T12 en T13. Mensen in die laatste categorie hebben het beste zicht en moeten alles zelf doen. Tot voor kort hoorde ik daarbij. Maar de laatste tijd hadden mijn coach en ik al het idee dat mijn zicht achteruit was gegaan en onlangs was er weer een classificatie. Inderdaad: Ik val nu in de T12 groep. In die klasse mag je kiezen of je met een guide wil lopen, en dat doe ik sinds kort. Dat gaat echt supergoed!
Ik kan me focussen op het rennen zelf, in plaats van op bijvoorbeeld de lijnen. Je start samen, met allebei een bandje om je vinger, waarmee de guide je als het ware kan sturen. Ik moet wel als eerste over de finish, dus daar moet hij zich even inhouden. We hebben goed gezocht naar de juiste guide voor mij, ik had echt een lijstje waaraan hij moest voldoen, haha! Zo moest hij niet alleen heel hard kunnen lopen, maar ook aardig zijn en een beetje humor hebben.”
De kans dat Zara op een dag helemaal blind wordt, is aanwezig. “Maar een gezonde levensstijl remt dat proces in elk geval zeker af. Daarom zal ik bijvoorbeeld nooit gaan roken. Ook genoeg slaap is heel belangrijk. Ik merk echt dat wanneer ik fit opsta, mijn ogen ook fit zijn.”
Samen met haar guide bereidt ze zich voor op het Wereldkampioenschap, én op de Paralympische Spelen in Los Angeles in 2028. “We zijn op de goede weg. De kwalificatie-eis voor de Spelen is dat je bij de top 6 van de wereld hoort, dus daar gaan we nu voor.”
‘Het gaat ook om kansen aangrijpen, “ja” zeggen, én om zelf je mond opentrekken’
De trainingen, de coaching, en het vele reizen maken de sport een duur beroep. En dat terwijl je als parasporter grotendeels afhankelijk bent van sponsoren, legt Zara uit: “Parasporters verdienen een stuk minder dan reguliere topsporters. Onlangs kreeg de nummer 1 van The Ultimate Championship bijvoorbeeld 150.000 euro. Nou, dat is bij parasport niet hoor. Het is gewoon een beetje lastig; de sport is nog niet zo ontwikkeld om al superveel prijzengeld te kunnen bieden. Op dit moment kun je de sport zelf er niet eens van bekostigen, laat staan dat je ervan kunt leven.
Daarom ben ik zo blij met mijn sponsoren, waaronder Vebego. Destijds werd ik door iemand van Vebego benaderd via Instagram, dat was echt heel leuk. Het gaat dus ook om kansen aangrijpen, ‘ja’ zeggen, én om zelf je mond opentrekken. Soms letterlijk, zo mocht ik laatst spreken op Vebego’s Onbeperkt aan de Slag-event. Zonder partners en sponsors haal je het niet. Pas als je in de top 5 van de wereld staat, ga je geld verdienen aan de sport. En dan hebben we het over minimumloon. Je moet er dus wel je best voor doen!”
En haar best doen, dat kan Zara wel. Daarin laat ze zich onder andere inspireren door haar rolmodellen: “Jutta Leerdam en Lieke Klaver zijn twee sportvrouwen die me erg inspireren. Het zijn gewoon twee heel mooie mensen, van binnen en van buiten. Lieke is heel menselijk en dat ben ik ook, of dat probeer ik altijd te zijn. En Jutta, die gaat zo heerlijk haar eigen weg. Ze doet de dingen op haar manier en dat brengt haar superver.”
Maar alleen inspiratie is niet genoeg, gaat ze verder: “Als topsporter ben je altijd bezig met de sport, ook in je privéleven. Zelfs als je uit eten gaat ben je bezig met wat je dan gaat eten en dat je niet te laat naar bed moet. Je moet offers maken, keuzes maken in wat wel en niet kan.”
Maar de belangrijkste aspecten van haar leven laat Zara niet door haar carrière bepalen: “Ik heb een leuk sociaal leven: Ik ben echt een familiemens en heb superleuke vrienden, binnen en buiten de sport. Daar maak ik dus ook altijd tijd voor. Mijn coach heeft daar alle begrip voor. ‘Als je maar gelukkig bent’, zegt hij dan. ‘een gelukkig mens dat goed in balans is, presteert beter.’”
Zara’s prioriteiten weerspiegelen dan ook in haar ideale toekomst: “Een leuk gezin, een carrière als psycholoog, familie om me heen. Daar ga ik voor.” Maar voor ze haar tenue inruilt voor een studie, heeft ze nog grote dromen in de sport: “Ik wil Paralympisch Kampioen worden. Eigenlijk wil ik binnen de sport gewoon alles behalen wat er te behalen valt, eruit halen wat erin zit!”
‘Er is altijd meer mogelijk dan je denkt, véél meer’
Voor de Aanpakkers bij Vebego, en voor iedereen met uitdagingen op zijn pad, heeft Zara nog een mooie boodschap: “Ik hoop mensen met én zonder beperking te kunnen inspireren. Te laten zien dat er altijd meer mogelijk is dan je denkt, véél meer. Stel, je denkt iets niet te kunnen, dan kan het misschien wel op jouw eigen manier. Denk niet in beperkingen, maar vraag je juist af: ‘Hoe zou het wél kunnen?’. Er is altijd een oplossing.”