‘Bij Vebego ben je geen nummer, je bent een persoon’, aldus Jörgen | glazenwasser op Schiphol
Voorman Jörgen is al ruim 25 jaar glazenwasser op Schiphol - en zou niet anders willen. Zijn team is erg betrokken en zelf is hij een bekend en populair gezicht op de luchthaven. Al zal hij dat zelf niet zo noemen: “Ik? Populair? Ach,” zegt hij nuchter, “ik heb veel kennis opgebouwd bij Vebego en die deel ik graag om ook anderen vooruit te helpen. We helpen elkaar.” Maar de ware omvang van de betrokkenheid van ‘zijn jongens’, en van Vebego, werd zichtbaar toen Jörgen ernstig ziek werd.
Nieuw werk op een nieuwe plek
Hard werken was altijd een gegeven voor Jörgen, en dat is het nog steeds. Pensioen? Daar wil hij niks van weten. “Spoor je wel als je met pensioen wil? Zolang je werkt, ben je gezond en kun je leuke dingen doen.” Die houding heeft hij van geen vreemde: “Mijn vader mocht toentertijd op zijn 55ste met de VUT. Nou, hij heeft gewoon tot zijn 72ste doorgewerkt.”
‘Schiphol is mijn kindje’
Die toewijding is in Jörgen zelf ook absoluut aanwezig. “Schiphol is mijn kindje”, zegt hij trots. Toch moest hij in het begin even aan dat kindje wennen. Daarvoor gaan we een paar decennia terug in de tijd: “Ik was 17. Ik werkte in een metaalfabriek en mijn vrouw moest bijna bevallen – ja, ik was er vroeg bij! Ik verdiende veel te weinig om een gezin te onderhouden, dus ging ik op zoek naar ander werk. Mijn moeder werkte destijds bij een schoonmaakbedrijf dat op zoek was naar glazenwassers. Ik zou er duizend gulden per maand op vooruit gaan! Dus startte ik als glazenwasser op Schiphol. Ik rook eraan, en… vond het helemaal niks. Het was te groot, te kolossaal. Maar ik ben erin gegroeid en gaandeweg ben ik het leuk gaan vinden. Heel leuk zelfs. Inmiddels zou ik niet anders willen.”
Het Vebego-effect
Onlangs vierde Jörgen dan ook zijn 25-jarige loopbaan als glazenwasser op de luchthaven. En wat hem betreft, komen daar nog vele jaren bij. Toch is er één scenario waarin Jörgen een andere werkplek zou overwegen: “Als met een aanbesteding wordt bepaald dat een ander schoonmaakbedrijf ons werk op Schiphol overneemt, ben ik weg. Ik ben Vebego’s glazenwasser, en we zijn gelukkig met elkaar. Ik ken inmiddels natuurlijk ook heel veel schoonmakers, die net als ik ook voor andere partijen hebben gewerkt, en allemaal zeggen ze hetzelfde: Vebego is de beste.”
Jörgen vierde onlangs zijn 25-jarig jubileum met zijn collega's op Schiphol
‘Ik kan je vertellen: zo gaat het nergens anders’
Maakt het dan echt zo veel verschil? “Ja”, zegt Jörgen stellig, “het maakt ontzettend veel verschil. Komt een directeur van Vebego voorbij lopen, dan loopt hij niet langs je af. Hij komt naar je toe, schudt je de hand, vraagt hoe het gaat. Zelfs oud-directeuren vergeten je niet, weten je naam nog, vragen naar je gezondheid. Ik kan je vertellen: zo gaat het nergens anders. Bij Vebego ben je geen nummertje, je bent een persoon.”
En dat heeft Jörgen gemerkt. Vooral toen hij vorig jaar ernstig ziek werd. “Op 14 april voelde ik een kriebeltje aan mijn been. Toen ik keek, zag ik dat er een gat in mijn been zat. Ik dacht aan een spinnenbeet. Toen ik er ook 40 graden koorts en een longontsteking bij kreeg, eiste mijn vrouw dat ik naar de dokter ging. Dat was maar goed ook, want daar kreeg ik de diagnose acute leukemie.”
‘Muren zijn heel leuk, maar niet om lang naar te kijken’
Inmiddels is Jörgen gelukkig helemaal genezen verklaard, al moet hij natuurlijk nog enige tijd revalideren. En dat gaat deze harde werker nooit snel genoeg: “Ik ben niet zo’n ziek-thuiszitter. Ik heb nu fysiotherapie, ergotherapie, krachttraining, noem maar op. Chemo is heftig spul, maar ik doe er alles aan om weer snel de oude te worden. Muren zijn heel leuk, maar niet om lang naar te kijken.”
‘Ga niet zitten wachten op je pensioen. Doe werk dat je leuk vindt, waar je van geniet’
Tijd voor de toekomst
Naar de muren kijken, zal Jörgen dan ook niet lang doen. De reis naar Japan die door zijn plotselinge diagnose moest worden geannuleerd, gaat in 2027 alsnog door. “Eerst gaan mijn vrouw en ik dit jaar naar Curaçao. Gewoon lekker op het strand liggen, dat leek ons wel een goed idee. Maar daarna gaan we weer verder met het vele reizen dat we zo graag samen doen. Dat is ook wat werk uiteindelijk voor je doet: het geeft je de kans om het privéleven te leiden dat je graag wil. Ik heb mijn gezin en familie, twee motoren en een halve wereld aan reiservaring. Dat zijn dingen die ik verdiend heb bij Vebego. Vrijheid kost nou eenmaal geld. Het ultieme geluk bereik je wanneer je werk zelf óók nog eens heel leuk is. En dat geluk heb ik. Dat is ook wat ik iedereen aanraad: Ga niet zitten wachten op je pensioen. Doe werk dat je leuk vindt, waar je van geniet. Natuurlijk denk je wel eens ooit: ‘Poh, moet dit?’, maar over het algemeen moet je het leuk vinden om te werken. Anders moet je op zoek naar iets nieuws.”
Blijven groeien
“Ik ben nog net zo gemotiveerd als voorheen,” vertelt de voorman, “maar natuurlijk doet een ervaring als zo’n ziekte iets met je. Ik ben wat terughoudender geworden bijvoorbeeld, zie nu beter in dat het geen enkele zin heeft om nutteloze discussies te voeren. En ik heb mijn eigen werk-missie helderder dan ooit: Ik wil de persoonlijke groei van mijn mensen faciliteren. Ze coachen en helpen en zelfstandig maken. Zoals ik bij Vebego ook de ruimte en het gereedschap heb gekregen om te ontplooien. En dat wil ik zelf ook blijven doen: groeien.”
